Dag 8 – Dagverslag

Beste mama’s, papa’s, broers, zussen, grootouders, liefjes en sympathisanten

Gisterenavond probeerden we tevergeefs het zwaard uit de steen te trekken. Zelfs Merlijn wist niet hoe hij het zwaard van de steen kon krijgen. Gelukkig had hij, als de grootste der tovenaars, vele connecties. Gisterenavond had hij, tot vroeg in de ochtend, vergaderd met zijn medetovenaars.

Ondanks de regen, gingen we hen vandaag bij hen thuis opzoeken, om zo hun methodes te leren. De eerste toonde ons de kracht van het vuur. Kon pure hitte de steen doen kreunen? Of moesten we nog een stap verder gaan: explosieven? We moesten natuurlijk wel opletten dat het zwaard het zou overleven. Misschien kon een sterk zuur de steen wel doen wegsmelten? Of misschien was kracht toch de oplossing: een katrol zou onze kracht enorm kunnen doen toenemen! Gewapend met deze nieuwe kennis keerden we terug naar de kampplaats.

Eenmaal daar probeerde Arthur het zwaard nog een laatste keer met de hand uit de steen te trekken. Zonder succes. Daarna probeerde Merlijn het zuur. Het zuur brandde gedeeltelijk door de steen, maar tevergeefs: het zwaard zat nog steeds muurvast. Tijd voor wat meer vuurkracht, of explosieven! We brachten zorgvuldig een lading explosieven aan die de steen kapot zou moeten krijgen. Maar zelfs dat was niet genoeg, na het optrekken van de rook stond de steen er nog steeds, met het zwaard erin. En hij stond in brand, dus zelfs vuur kon de steen niet deren. Als allerlaatste optie strooide Merlijn wat magisch kruid over de steen. Toen nam Arthur het zwaard stevig vast en tot onze verbazing kwam het zwaard uit de steen! Het zwaard was eindelijk uit de steen! Om dit te vieren organiseerde Arthur een casino op zijn kosten voor ons allemaal.

Al snel was het feest op gang: kaartspelen, kaartje blaas, bloem en ei-spel, roulette, weddenschappen, noem maar op, het was er! Iedereen amuseerde zich. Er was ook een danswedstrijd tussen onze beste dansers: Hoffie en Yoni, met daarna nog een worstelwedstrijd tussen Bart en Lutsepruts. Maar dan werd alles onderbroken door een stem die we ondertussen maar al te goed kenden: de Zwarte Ridder. Hij was teruggekeerd met enkele van zijn mannen om het zwaard op te eisen. Maar deze keer hadden we een enorm voordeel: WIJ hadden Excalibur, het krachtigste zwaard ter wereld. Een enkele slag was genoeg om de zwarte ridder en zijn mannen te vloeren. Al snel waren ze achter de horizon verdwenen. Maar we hoorden ze wel nog iets roepen over een leger. Kwam de Zwarte Ridder met een leger? Dat is erger. Excalibur is sterk, maar een heel leger kan je moeilijk met één zwaard vloeren. We moesten ons grondig voorbereiden op wat komen zou, maar eerst onze welverdiende nachtrust.